#14 HIPONATREMIA, WODA I SKURCZE MIĘŚNI


    W temacie skurczu mięśni (związanych z aktywnością fizyczną) istnieje także teoria, która głosi, że są one efektem odwodnienia oraz (związanej z tym) zaburzonej równowagi elektrolitów. Wydaje się ona prawdopodobna, ze względu na to, że skurcze najczęściej zdarzają się w trakcie gorących, letnich dni, kiedy najłatwiej jest o odwodnienie oraz obniżone stężenie sodu w organizmie ze względu na intensywniejsze pocenie się. Nie jest ona jednak potwierdzona.
    W treningu mamy do czynienia ze skurczem mięśni aktywnych w trakcie jego trwania. Ubytek elektrolitów dotyczy zawsze całego ciała, zatem skurcze wywoływane w jego wyniku będą również ogólnoustrojowe, nie zaś lokalne (w mięśniach które wykonują największą pracę). Osoby doświadczające hiponatremii* na skutek ubytku soli [niespowodowanej wysiłkiem] cierpią na skurcze wszystkich mięśni.
    Prawidłowa zawartość sodu w surowicy wynosi około 135 - 145 mmol/l, w pocie znajduje się on na poziomie 20 - 60 mmol/l. Pot jest więc hipotoniczny -> ma niższe stężenie sodu, potasu, magnezu, chloru oraz wapnia od stężenia tych pierwiastków w organizmie. Oznacza to, że z potem tracimy więcej wody od elektrolitów, a co za tym idzie, wraz z upływem czasu ćwiczeń fizycznych stężenie elektrolitów w organizmie WZRASTA. Jest to fakt, który nie potwierdza wspomnianej teorii na temat skurczów mięśni związanych z aktywnością fizyczną i niskim poziomem sodu.
   W trakcie ćwiczeń nie musimy uzupełniać utraconego sodu, gdyż straty te nie niosą za sobą znaczących konsekwencji. Jednak niewielka jego ilość może wpłynąć na poprawę przyswajalności wody oraz węglowodanów w górnej części jelita cienkiego. Po wysiłku dodatkowa jego ilość zapobiega rozrzedzaniu jego stężenia w komórkach kiedy uzupełniamy zapasy utraconej podczas aktywności wody. W trakcie aktywności fizycznej, trwającej kilka godzin może dojść do hiponatremii wynikającej ze zbyt obfitego spożywania płynów. W związku z tym nie zaleca się przyjmowania większej ilości płynów od ilości wydalanego potu. Po wysiłku powinno uzupełnić się około 500 ml wody na każde 0,5 kg utraconej masy ciała. Pijąc jednak samą wodę, uzupełniamy jedynie straty samego płynu, co będzie prowadziło do obniżenia się stężenia elektrolitów w organizmie. Te zaś możemy uzupełnić odpowiednim posiłkiem (np. owocami, które pozwolą na uzupełnienie niemal każdego pierwiastka). W celu uzupełnienia poziomu sodu możemy dodać szczyptę soli do spożywanego napoju.

*hiponatremia - obniżenie poziomu sodu we krwi poniżej wartości prawidłowej (poniżej 135 mmol/l).

Czynnikami ryzyka rozwoju hiponatremii są:
  • Czas wysiłku fizycznego przekraczający 4 godziny lub wolne tempo biegu/ćwiczeń,
  • Niska masa ciała,
  • Nadmierne spożywanie płynów (>1,5 L/h) w trakcie aktywności fizycznej,
  • Zbyt duże nawadnianie przed rozpoczęciem wysiłku,
  • Skrajnie niskie lub wysokie temperatury,
  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ).

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

#2 CO Z TĄ KOŚCIĄ?

     Do czynników, które wpływają na gęstość mineralną kości zaliczamy: wiek, płeć, pochodzenie, styl życia, przebyte choroby oraz urazy. Utrzymanie prawidłowej gęstości kości jest bardzo ważne w  prewencji oraz zapobieganiu rozwoju osteoporozy. Skupmy się jednak na aktywności fizycznej, rozpatrując ją jako czynnik wpływający na osiąganie szczytowej masy kostnej oraz utrzymywanie prawidłowej gęstości kości w późniejszym okresie.     Przyjmuje się, że systematyczna aktywność fizyczna oraz wywierane w czasie jej trwania obciążenie wpływa na zwiększenie gęstości mineralnej kości oraz chroni przed zbyt szybką jej utratą związaną z wiekiem oraz innymi czynnikami powodującymi proces degeneracji. Zmiany w gęstości mineralnej kości są różne w zależności od rodzaju, czasu trwania, intensywności oraz częstotliwości podejmowania aktywności fizycznej. Wpływ ten może być zarówno pozytywny, powodujący zwiększenie gęstości kości, jak i negatywny, wywołujący odwrotny d...
Czytaj więcej

#13 ŁAPIĄ CIĘ SKURCZE?

Obraz
Skurcze mięśni szkieletowych są częstym doświadczeniem u osób aktywnych fizycznie. W szczególności są spotykane u biegaczy długodystansowych, triatlonistów, kolarzy, piłkarzy, tenisistów i koszykarzy. Skurcze mogą być wynikiem stanu naszego zdrowia, a tym samym związane są z uwarunkowaniami genetycznymi, chorobami mięśni, chorobami endokrynologicznymi oraz metabolicznymi, zaburzeniami wodno - elektrolitowymi oraz przyjmowanymi środkami farmakologicznymi. W poście skupimy się jednak głównie na skurczach związanych z aktywnością fizyczną. Pojawiają się one w trakcie lub w różnych okresach po zakończeniu aktywności fizycznej. Są one lokalne, w obrębie różnych grup mięśniowych, najczęściej w okolicy łydek, mięśni kulszowo - goleniowych (tyłu uda) oraz mięśni czworogłowych ud. Przyczyną takiego zjawiska jest  przeciążenie struktur mięśniowych oraz zmęczenie spowodowane nadużyciem lub nieodpowiednią regeneracją , skutkującymi miejscowymi skurczami w obrębie przeciążonych włókien m...
Czytaj więcej

#11 RODZAJE SKURCZU MIĘŚNIA

Obraz
    Mięsień jest narządem zbudowanym z tkanki mięśniowej, mający zdolność do kurczenia się w wyniku otrzymania odpowiedniego bodźca (w przypadku czynnego narządu ruchu, w wyniku bodźca ze strony odpowiednich komórek nerwowych mózgowia lub rdzenia kręgowego). Wyróżniamy trzy rodzaje mięśni:   zbudowane z tkanki mięśniowej gładkiej (obecna jest m.in. w ścianach  naczyń krwionośnych , przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, pęcherza moczowego, dróg rodnych. Czynnością tej mięśniówki zarządza autonomiczny układ nerwowy - poza kontrolą naszej świadomości). mięsień sercowy (składa się z włókien mięśniowych poprzecznie prążkowanych). Niezależny od świadomych bodźców nerwowych. zbudowane z włókien mięśniowych poprzecznie prążkowanych (czynność odbywa się pod wpływem bodźców ze strony ośrodkowego układu nerwowego, podległe naszej woli). Jest to rodzaj mięśni, który tworzy część czynną narządu ruchu człowieka (mięśnie szkieletowe)  potrzebną do wykonywania wsz...
Czytaj więcej